WZW typu B – przyczyny, objawy, leczenie

WZW typu B – przyczyny, objawy, leczenie
5 (100%) 2 Głosów

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW B), czyli żółtaczka typu B, jest niebezpieczną chorobą zakaźną. Wywołuje ją wirus HBV. To schorzenie podstępne, po okresie ostrych objawów może przejść postać przewlekłą i stać się zagrożeniem dla innych osób. Postać przewlekła prowadzić może także do marskości, a nawet raka wątroby. Na świecie wirusem HBV zarażonych jest ponad 350 milionów osób.

Wirusem HBV zarazić można się na kilka sposobów m.in. poprzez kontakt z zakażoną krwią lub wydzielinami osoby zakażonej. Niebezpieczeństwo istnieje również podczas robienia tatuażu. Ogromne ryzyko niosą ze sobą także kontakty seksualne z osobami zarażonymi. W grupie podwyższonego ryzyka znajdują się więc osoby pozostające w bliskim kontakcie z osobą zakażoną (wspólne mieszkanie), osoby poddawane częstym dializom itd., osoby często zmieniające partnerów seksualnych i podatne na choroby weneryczne oraz homoseksualiści  oraz pracownicy służby zdrowia z uwagi na ciągły kontakt z krwią.

Objawy WZW typu B

Objawy tej choroby wątroby niewiele różnią się od tych charakterystycznych dla WZW A. Postać osra może być bezobjawowa lub mogą pojawić się złe samopoczucie, ból mięśnie i stawów (objawy zwiastunowe). Następnie dochodzi do rozwoju żółtaczki – zażółcenia białek oczu, a potem całej skóry, które może utrzymywać się do czterech tygodni. Czasami rozwija się również postać cholestatyczna tej choroby z objawami zastoju żółci w wątrobie oraz świądem skórnym. Towarzyszy temu brak apetytu, kiepskie samopoczucie oraz nudności i powiększenie wątroby.

Leczenie WZW B

WZW B nie zawsze podlega leczeniu. W 5-10 % przypadków zapalenie ostre przyjmuje później postać przewlekłą, co może prowadzić do marskości wątroby oraz rozwoju raka. Czynnikami ryzyka w tym przypadku są podeszły wiek, płeć męska, towarzyszące zakażenie wirusem HIV lub HCV oraz nadużywanie alkoholu. Najgroźniejszym powikłaniem jest rozwój piorunującego zapalenia wątroby. Prowadzi ona w bardzo krótkim czasie do powstania nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, a w efekcie do jej niewydolności i zgonu.

Niezwykle ważna jest profilaktyka. Z tego powodu każdy nowy przypadek zachorowania musi być rejestrowany. Dawcy krwią są badani na obecność wirusa, a sprzęt medyczny sterylizowany. Dodatkowo szczepione na WZW B są obowiązkowo wszystkie noworodki przed wypisaniem ze szpitala do domu oraz ponownie w 2 i 7 miesiącu ich życia. Szczepieniom poddawani się też regularnie pracownicy służby zdrowia oraz osoby, które czeka w najbliższym czasie operacja lub inna inwazyjna procedura medyczna.

Niestety nie istnieje leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B, które pozwoliłoby na wyeliminowanie wirusa z organizmu. W stanie ostrym zalecenia są zbliżone do tych stosowanych podczas leczenia WZW A – pozostanie w łóżku, ograniczenie aktywności fizycznej, jak największe odciążenie wątroby, dieta lekkostrawna, nawadnianie, zakaz spożywania jakiegokolwiek alkoholu. W przypadku rozwoju zakażenia przewlekłego stosowane są leki mające na celu ograniczenie namnażania się wirusa w organizmie – interferon alfa oraz lamiwudycna.

Więcej informacji na stronie http://zadbajowatrobe.pl/

Kup poradniki o Refluksie

Jedna odpowiedź do WZW typu B – przyczyny, objawy, leczenie

  1. Fafik pisze:

    Najgorzej to odpuścić leczenie WZW, bo potem mamy marskość wątroby na 100 procent. A to choroba, która kojarzy się praktycznie wyłącznie z alkoholikami i taka łatka wśród znajomych przylgnie na stałe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

62 − = 55