Nie od dziś wiadomo, że choroby grzybicze są jednymi z najtrudniejszych do wyleczenia. Pasożyty, drogą ewolucji zdążyły już wykształcić mechanizmy, umożliwiające im obronę przed gospodarzem. Grzyb należący do rodzaju Malassezia (dawniej Pityrosporum ovale), lubi przyplątać się w chwili, gdy nasza odporność ulega załamaniu lub z jakiegoś powodu zmienia się skład naszego łoju. Taka sytuacja ma prawo wystąpić u osób zmagających się z chorobą Alzheimera, Parkinsona, cukrzycą, alergią, uczuleniem, infekcjami bakteryjnymi, chorobami autoimmunologicznymi, w trakcie dorastania, co ma związek ze wzmożoną czynnością gruczołów łojowych, u osób z nadczynnością bądź niedoczynnością gruczołów wydzielania wewnętrznego, a także w trakcie ciąży.

OBJAWY ŁUPIEŻU PSTREGO

Standardowymi objawami są owalne lub okrągłe plamy, do złudzenia podobne do plam bielaczych. Czasami łuszczą się na obrzeżach, swędzą, pieką, szczypią.

ŁUPIEŻ PSTRY W CIĄŻY

Kobiety w ciąży należą do grupy pacjentów z podwyższonym ryzykiem zachorowania. Ma to związek ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi w ciele kobiety. Z uwagi na to, że wpływają one na skład sebum, wydzielanego przez gruczoły łojowe, grzyb wykazuje większą motywację do tego, by się nim posilić. Z biegiem czasu zaczyna się rozmnażać i kolonizować kolejne partie ciała.

LECZENIE ŁUPIEŻU PSTREGO

Leczenie miejscowe – stosuje się preparaty zawierające mikodazol, ketokonazol, klotrimazol, selen, kwas salicylowy – wszystkie z wymienionych znacznie ograniczają rozwój pasożyta oraz eliminują niektóre bakterie. Ważne jest też to, że znacznie ograniczają łojotok, a więc zabierają grzybowi pożywienie, bez którego, ten obumiera. Można je stosować w ciąży, oczywiście wyłącznie miejscowo!
Tabletki na łupież pstry – zwykle zawierają itrakonazol, którego kobieta ciężarna powinna unikać jak ognia! Odradzamy więc, samodzielne leczenie środkami doustnymi. Warto zasięgnąć porady lekarza przed użyciem jakiegokolwiek leku! Pamiętaj, że lekarz przepisze Ci w pełni bezpieczny lek, który nie zaszkodzi dziecku!